Wie ben ik; Deel 1

 

 

 

 

Ik ben Eugène Piron

…….en kweek vogels zoals je ziet.

en 

Wat voor vogels dat zie je de volgende keer.

Tot dan.

 

 

 

 

Al deze vragen zal ik in de loop van de tijd gaan beantwoorden in het Nestje

Wie ben ik; Deel 2

Zoals in Nestje nummer 1 aangeven zal ik in de komende tijd het  9 vlaks vragenbord van antwoorden voorzien. 

Wie ben ik ( 2) ?

Mijn naam is  Eugène Piron en woonachtig in Hengelo ( Gld) en ja in het Hengelo “van de Mielandjes” (nog wel).                                                                                                            Ik woon hier al een vanaf 1987 ( van de vorige eeuw!) met veel plezier met mijn vrouw en 2 dochters  (onze dochters zijn ondertussen het huis uit) Toen we dit huis kochten moest er heel veel aangedaan worden.  Eigenhandig en met hulp van vrienden is er een geheel nieuw beschoten dak op gekomen en hebben we de nodige renovatie werkzaamheden en verbouwingen zelf aangepakt. Gevolg was dat een ieder dacht dat ik in de bouw werkzaam was ( en dit hebben we heel lang zo gelaten, soms moet je mensen in de waan laten,( krijg je leuke reacties en opmerkingen.                                                                                                Ik ben geboren op Curaçao, alwaar ik de eerste 12 jaar van mijn leven heb doorgebracht. Uiteindelijk kom je terug in Nederland en waar je toch wel erg moet wennen aan o.a. de kou( winters kende ik niet als kind en wat raar dat er vlokken uit de lucht kwamen , ik kende alleen maar regen). Ik heb de lagere school en de middelbare school in Emmen doorlopen en uiteindelijk kies je een beroepsopleiding en dat werd de Middelbare Hotel School in Groningen. Ondertussen ook de lerarenopleiding 3de  en 2de graads gedaan en dan houd het studeren op. Je denkt als ik klaar ben met studeren ga ik terug naar Curaçao. Nou dat teruggaan is deels gerealiseerd , maar dan voor een 4 tal jaren. Ik kreeg de opdracht in 1992 vanuit het ministerie van onderwijs in den Haag om de Middelbare Hotel School op Curaçao op te zetten. Een mooie uitdaging die uiteindelijk ook is gelukt (ondanks de termen als : poco poco en manjana).  
Deze  4 jaren hebben we ook gebruikt om mooie reizen te maken ( het onderwijs heeft veel vakanties en het eiland Curaçao heb je in 2 weken wel bekeken). De hoogte punten van onze reizen waren o.a. rondreizen door Amerika waarbij de diverse parken de hoogte punten waren , Guatemala en de regenwouden van Costa Rica.( en dan ging het meestal om de natuur).  Trinidad en Tobacco waren meer voor de carnaval( als je er dan toch bent moet je dat ook mee maken).Als je dan toch in de Caraïben bent is het een must om je duikbrevet te halen en dan realiseer je pas hoe mooi de onderwater wereld ook is.                                                      Nadat ik in 1996-1997 weer terug was in Nederland ben ik in Zutphen en Apeldoorn werkzaam geweest op VMBO scholen. In 1997- 1998  heb ik een baan aangenomen op de Middelbare Hotel School in Zwolle waar ik tot op heden nog werkzaam ben en hoop mijn pensioen hier te mogen gaan halen. Diverse functies gehad, maar uiteindelijk is studenten opleiden tot een beroep de uitdaging die mij prima bevalt.                                                                                                Helaas nu met corona is het minder aantrekkelijk , maar laten we hopen dat we een keer weer terug gaan naar de “oude/ nieuwe “tijd. Er is vast wel weer licht aan het eind van de tunnel.

Tot zover deel 2 van mijn 9 vlaks vragenbord.

  • Curaçao ( Blue Lagoon)

  • Een park in Amerika

  • Een park in Amerika

  • Een gokje wagen bracht geen miljoenen.

  • Coronatijd